Around the world with Albaworld

Een rugzak vol mandarijnen

Cyprus staat nog niet echt bekend als een wandelparadijs. Om het toerisme te stimuleren heeft de overheid vooral in de bergen van Troodos en op het schiereiland Akamas tientallen, prachtige routes gemarkeerd. Prima wandelen, daar niet van. Maar het is nog leuker elders je routes te zoeken. Gewoon, ergens op het platteland. Van dorp naar dorp. Dan ontdek je het echte Cyprus. Vaak droog en dor. Vol vriendelijke, gastvrije mensen.

Ik ben mijn wandeldag verkeerd begonnen. Wijnranken filteren het zonlicht boven het koele terras van de Tochni Taverna. Ik ben al een half uur op pad en heb nog geen stap verzet. Een heerlijke frappé houdt me gekluisterd aan mijn rieten stoeltje. Tochni is zo’n typisch Cyprisch dorp met twee tavernas en een winkel van Sinkel. Een paar honderd inwoners, meer niet. De wereld heeft er stilgestaan. Er valt echt niets te beleven. En daar ben ik nu juist voor gekomen, voor die intense rust en stilte. Ik neem mijn laatste slok frappé, maak mijn Lowaveters vast en ga op weg. Een heerlijke wandeldag ligt voor me.

Olijvenoogst

Een staalblauwe lucht, een licht briesje. Mijn rugzakthermometertje wijst een graad of twintig. Perfect wandelweer, wat wil een mens nog meer midden november. Ik loop langs de verlaten, vervallen huizen van de vroegere moslimbewoners. Zij vertrokken in 1974 naar de noordelijke helft van het eiland. Triest te zien hoe verdeeld een land kan zijn. Voor me, richting Choirokitia, strekken de olijfboomgaarden zich zo ver ik kan zien uit. Het oogstseizoen is volop aan de gang. Hele families zijn met ladders, harken en stokken in de weer.

Een rugzak vol mandarijnen

Na een paar kilometer slingert links het stoffige pad naar Agios Georgios. Het oranje-groen van sinaasappel- en mandarijnenbomen steekt fleurig af tegen de bruine aarde. Een man en vrouw halen in sneltreinvaart de oogst binnen. ‘We moeten voor de middag weer in Nicosia zijn. Vorig jaar hebben we dit boomgaardje gekocht. Het is onze eerste oogst, we hebben dit nog nooit gedaan’, vertelt Georgios Antoniou. Hun gehaastheid maakt gemakkelijk plaats voor een praatje. Georgios stopt mijn rugzak vol mandarijnen, genoeg voor een weeshuis. ‘Lekker voor onderweg’, lacht hij.

Johannesbrood

Agios Georgios is zo’n pikkedonker kapelletje die zo op het eerste gezicht niets te bieden heeft. Tot je wat aan het duister gewend raakt en achter beschermend perspex een prachtige, oude fresco van St Joris ontdekt. Een passerende boer in zijn 4WD remt af, slaat een kruisje en scheurt weg richting Choirokitia. In zijn spoor dwarrelt een dikke wolk stof.

Ik loop hier volledig op de gok over een wirwar van kurkdroge landweggetjes. Me oriënterend op de zon en wat huizen op de hellingen in de verte. Plotseling sta ik midden in een boomgaard vol johannesbroodbomen. Een boom genoemd naar de profeet Johannes de Doper. Tijdens zijn verblijf in de woestijn hield hij zich in leven met de peulen van deze boom. Met een rugzak vol mandarijnen hoef ik mij over voedsel geen zorgen te maken.

Halloumi

Ten noorden van Choirokitia klim ik naar de hoofdweg. Van verre is de olijvenperserij te ruiken. Naast het fabriekje slinger ik het dal in van Agios Minas, genoemd naar het klooster, een paar kilometer noordelijker. Beneden ligt de geitenboerderij van Loula Themeiou. Loula heeft een naam te verliezen. Voor haar halloumi komen ze van heinde en ver. Tweehonderd geiten verzorgt zij samen met haar man. Plus zes kinderen. De Agries-geiten met hun lange hangoren leveren dagelijks zo’n twee tot driehonderd liter melk. Waar goedlachse Loula dan dertig kilo heerlijke kaas van maakt.

Tweehonderd geiten verzorgt zij samen met haar man.

Ze nodigt me uit voor koffie. Op Cyprus is dat meer dan alleen maar een ‘bakkie troost’. Daar kunnen wij in Nederland nog wat van leren. In een mum van tijd staat de tafel vol schaaltjes met tomaten, komkommer, olijven en koulouri, het sesamzaadbrood dat nog lekkerder smaakt als je het in de koffie doopt. Haar aanbod een groot stuk halloumi mee te nemen sla ik beleefd af. Erg breed hebben ze het zo te zien niet. Maar een gast laten vertrekken zonder hem iets mee te geven is er op Cyprus niet bij. Als ik wegga drukt ze me een snel geplukt bosje bloemen in de hand.

Werelderfgoed

Ik wandel terug naar Choirokitia. Bekijk er de opgravingen van het best bewaarde neolithisch dorp in het oostelijke Middellandse Zeegebied. In 1998 zette de UNESCO  het op de werelderfgoedlijst. Ik duik weer het olijvenwoud in en bezoek het 14e eeuwse kerkje van Panyia tou Kampou. Een legende vertelt dat een prinses zich er maandenlang onder de vloer voor ronddolende kruisridders verstopte.

Op de verre helling lokt de Tochni Taverna. De avond valt snel. Als ik er aankom is het donker. Binnen schuif ik aan voor een Music, Song and Candlelight Dinner. De stifado smaakt perfect. Michaelis Mozoras tokkelt op zijn gitaar en zingt over Zorba en witte stranden.

Wilt u onze Albaworld-nieuwsbrief met reisreportages en allerlei wetenswaardigheden regelmatig ontvangen? Meldt uw e-mail adres dan aan op info@albaworld.nl.

Het platteland rond Tochni

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Agnes Wesselius | Antwoord 19.11.2013 11.17

Els, het klopt precies zoals je het beschrijft! Dank hiervoor.

Joke Mullié | Antwoord 24.03.2013 11.52

Bekeken gister bij Humphrey de mooie foto's van hun Cyprus-reis en nu jullie verslag gelezen over dit schitterende landschap. Supermooi! zal linkje doorstur
en.

Truike Reichert | Antwoord 07.02.2013 21.58

Wat ontzettend leuk om te lezen Els. Je zou zo naar Cyprus vertrekken.
Voorlopig ga ik toch eerst naar Turkije en New York.
groetjes Truike Reichert

Marion | Antwoord 23.01.2013 12.57

Hoi els, leuk om te lezen. heb je misschien suggesties voor logies adressen op Cyprus. (beetje betaalbaar)

Ank Herstel | Antwoord 22.01.2013 11.57

Weer een prachtig verhaal, Els. Bedankt voor het delen.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.11 | 17:31

Mooi verhaal Els, ik hoop je te ontmoeten bij de Spaanse ambassadeur op7 december. Ik denk dat jij gaat winnen :).

...
08.11 | 13:09

Altijd genieten van de mooie foto's. Proficiat Rob!

...
16.02 | 17:37

Stukje nostalgie. Leuke reportage, ik heb er van genoten.

...
19.12 | 21:48

Dit zijn weer prachtige foto's!
Hartelijke groeten, Stephanie

...
Je vindt deze pagina leuk